บ้านพักคนชราหรือ…อยู่บ้านจนชรา?
"บ้านพักคนชรา " หากบ้านใครที่มีผู้สูงอายุอาจจะคุ้นเคย รู้สึกกังวล หรือรู้สึกสบายใจขึ้นอยู่กับสิ่งแวดล้อมของครอบครัวนั้นๆ แต่ส่วนใหญ่ทัศนคติของคนไทยที่มีต่อบ้านพักคนชรายังไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก เพราะเป็นสังคมที่ถูกหล่อหลอมมาด้วยคำว่า "ลูกกตัญญู" การส่งพ่อแม่ไปอยู่นั้นคือการทอดทิ้งและเห็นแก่ตัว เพราะด้วยปัจจุบันบ้านพักคนชราในไทยยังมีตัวเลือกน้อยในต่างจังหวัดแทบไม่มีเลย.... แต่บ้านพักคนชราเป็นที่นิยมเป็นอย่างมากในต่างประเทศไม่ว่าจะเป็นญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกาและอีกหลายประเทศที่มีวัฒนธรรมอยู่กันแบบครอบครัวเดี่ยว ที่เมื่อลูกหลานโตแล้วก็จะออกไปหาบ้านอยู่กันเอง พ่อแม่จึงอยู่กันตามลำพังจนเข้าสู่วัยชรา และเมื่อไม่สามารถดูแลตัวเองได้อีกต่อไป ลูกหลานจะส่งพวกเขาไปอยู่บ้านพักคนชรา (nursing home) ซึ่งส่วนใหญ่ถูกออกแบบมาให้ปลอดภัยและทันสมัยไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ทางการแพทย์ เตียงไฟฟ้า รถเข็นวีลแชร์ ต่างๆที่สำคัญมีคนดูแลใกล้ชิดตลอดเวลาสามารถดูแลความเป็นอยู่ของคนชราให้มีชีวิตอยู่อย่างสะดวกสบายได้นานที่สุด แต่สาเหตุหลักที่ลูกหลานส่งผู้สูงอายุไปบ้านพักคนชราเพราะส่วนใหญ่ไม่มีเวลาดูแลหรือทำงานอยู่ไกลบ้าน ปัญหาครอบครัว ลูกหลาน ลูกสะใภ้ หรือผู้สูงอายุเองที่เป็นคนโสดไม่มีลูกหลาน ที่สำคัญในเรื่องของค่าใช้จ่ายไม่ใช่ว่าทุกที่จะสามารถเข้าไปอยู่ในบ้านพักคนชราได้ ดังนั้นบ้านพักคนชราอาจจะถูกใจใครบางคนหรือเป็นคุกสำหรับใครหลายๆคนได้เช่นเดียวกันแต่เชื่อว่าผู้สูงอายุส่วนใหญ่ก็ยังอยากอยู่ที่บ้านกับลูกหลานหรือบ้านที่คุ้นชินมากกว่าอยู่บ้านพักชราอยู่ดี... ผิดไหม…
